Fluguveiði á „amberjack” með „popperum”
Þarna er á ferðinni sannkallaður harðjaxl. „Amberjackar” eru stórir, þungir og gríðarlega sterkir fiskar. Við finnum þá gjarnan við flök úti á Mexíkóflóanum þar sem þeir halda sig niðri við botninn. Ef þú kemur að flaki þar sem bátar eru þegar að veiðum eru líkurnar á árangri með flugu fremur litlar. Ef þú hefur flakið út af fyrir þig aukast líkurnar hins vegar verulega.
Skipstjórinn Baz, sem er reyndasti „flugugædinn” á Pensacola svæðinu, fékk þá hugmynd að kasta stórum popperum til að lokka þessa kraftmiklu fiska upp á yfirborðið. Aðferðin er einföld og hrein – engin löðun (e. chumming) er notuð. Við köstum stórum popperum og vinnum kröftuglega þannig að þeir valdi miklu umróti á yfirborðinu. Oft koma „amberjackarnir” upp úr djúpinu til að kanna hvað sé á seyði.
Þegar þeir taka fluguna eru þeir hreint út sagt brjálaðir. Það er eins og maður finni fyrir óánægju þeirra um leið og krókurinn festist. Búnaðurinn þarf að vera í þyngri kantinum. Við vorum með 10# stangir sem ráða bæði við að kasta stórum popperum og eiga við þessa öflugu fiska. Hjólið þarf að vera með fyrsta flokks bremsu. Taumurinn þarf að vera með sveran afturenda til að snúa „poppernum” yfir og við höfum hann fremur stuttan, um 7½ fet, af sömu ástæðu.
Tökurnar á yfirborðinu eru stórkostlegar. Við beitum „strip strike” til að festa fiskinn og þá hefjast átökin fyrir alvöru. Amberjackarnir reyna nær undantekningarlaust að kafa beint niður að flakinu. Nái þeir þangað er leikurinn tapaður. Þeir skera þá tauminn á brakinu og geta jafnvel slitið flugulínuna sjálfa.
Til að koma í veg fyrir það stillum við bremsuna nánast í botn og leyfum fiskinum einfaldlega ekki að kafa. Viðureignin verður þannig gríðarlega hörð en jafnframt stutt. Það sem kom mér mest á óvart var að fiskarnir berjast af ótrúlegum krafti í eina til tvær mínútur en virðast síðan búnir með allt púður. Þá hanga þeir einfaldlega undir bátnum. Þessi stutti bardagi eykur líklega lífslíkur þeirra eftir sleppingu.
Comments